Μπλε

Μια άλλη οπτική

Σε άλλη διάσταση

Τρίτη εφηβεία

Πριν από χρόνια ένας από τους δασκάλους μου στην τέχνη της φωτογραφίας μου είχε πει: "Όλοι η φωτογράφοι περνάνε από την αφαίρεση σε κάποια φάση της ζωής τους". Ή κάπως έτσι τελοσπάντων (έχει περάσει και καιρός). Και επειδή αισθάνομαι να περνάω και εγώ αυτή τη φάση δεν μπορώ παρά να πω κάποια πράγματα για αυτή.

Μαθαίνοντας να αφαιρείς από τις εικόνες σου για να μπορέσεις να πεις αυτό που θέλεις, δεν είναι κάτι που "μαθαίνεται" σε κάποια σχολή ή κάπου αλλού. Είναι μια διαφορετική φωτογραφική γλώσσα που επιλέγεις να χρησιμοποιήσεις όταν η συμβατική δεν μπορεί πλέον να σε καλύψει αισθητικά. Τι είναι αυτό που επιλέγεις να αφαιρέσεις και γιατί το κάνεις; Γιατί αυτό και όχι κάτι άλλο; Ένα σωρό ερωτήματα γεννιούνται στο μυαλό του πειραματιζόμενου δημιουργού τα οποία δεν απαντιούνται μόνο στη θεωρία, ούτε όμως μόνο στην πράξη.

Η αφαίρεση και ο πειραματισμός μπήκαν δυναμικά στη σφαίρα της δημιουργίας μου όταν άρχισα να αισθάνομαι ότι τα γνωστά "θέματα" μου είχαν τελειώσει. Βουτώντας βαθιά στη θάλασσα του πειραματισμού ανακάλυψα την άλλη πλευρά της φωτογραφίας. Αυτή που ο Man Ray περιέγραφε όταν έλεγε: "Δεν είμαι φωτογράφος της φύσης, αλλά της φαντασίας μου". Ο κόσμος λοιπόν μπροστά μου δεν είναι πλέον όπως φαίνεται, αλλά όπως νομίζω εγώ ότι τον βλέπω. Όπως ένας έφηβος που όλα του φταίνε γιατί κανείς δεν βλέπει τον κόσμο όπως αυτός. Αυτό είναι λοιπόν το στάδιο της αφαίρεσης και του πειραματισμού; Η φωτογραφική εφηβεία; Το στάδιο στο οποίο σταματάς να το "παίζεις" σοβαρός και ανοίγεις όλη τη γκάμα της δημιουργικότητάς σου;

Αν είμαι σε αυτή τη φάση τότε σίγουρα περνάω την τρίτη εφηβεία μου. Η πρώτη ήταν στη γνωστή ηλικία με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Η δεύτερη, λίγα χρόνια πριν, καλοκαίρι, στο γνωστό νησί του Αιγαίου, σαφώς διαφορετική από την πρώτη αλλά με πάθος για τη ζωή και για τον κόσμο της Τέχνης που θέλαμε να ανακαλύψουμε. Και τώρα αυτό. Πιο ώριμα και με άλλα πράγματα στο μυαλό, έχοντας κρατήσει από τις δύο πρώτες τα καλύτερα, συνεχίζουμε να δημιουργούμε με νέα ματιά. Με αυτή που κάνει κάθε έφηβο να γυαλίζει το μάτι του.

Στροβιλισμοί

Πειραματισμών συνέχεια

  

Με πειραματική ματιά #2

Με πειραματική ματιά

Πειραματισμός

Παίρνοντας αφορμή από ένα άρθρο δημοσιευμένο πρόσφατα στο διαδίκτυο για τον πειραματισμό στη φωτογραφία, δε θα μπορούσαμε παρά να αναρωτηθούμε και εμείς ως καλλιτέχνες κάποια πράγματα γύρω από αυτό το ζήτημα.
Ο πειραματισμός στην Τέχνη γενικότερα αλλά και στη φωτογραφία δεν είναι καινούριος. Οι καινοτόμες ιδέες κάποιων ανθρώπων, την εποχή στην οποία ζουν, μπορεί να φάνταζαν κοσμοϊστορικές, ανανεωτικές, έως και αιρετικές. Σήμερα μπορούμε να απολαμβάνουμε την αφρόκρεμα αυτών των ιδεών, αυτών που τελικά άξιζαν να μείνουν στη συλλογική μας συνείδηση, ως δεδομένες. Οι καλλιτέχνες που τόλμησαν στην εποχή τους να πάνε κόντρα στο ρεύμα αντιμετώπισαν όμως πολλές φορές την κατακραυγή μέχρι και την απόρριψη για να φτάσουν στο μέλλον να θεωρηθεί η Τέχνη τους πειραματική για την εποχή τους.
Σήμερα, υπάρχει ένα αντίστοιχο ρεύμα; Μια πρώτη ανάγνωση της σημερινής εποχής θα έφερνε εύκολα το "όχι" σαν απάντηση. Μια γρήγορη αναζήτηση σε όλες τις διαδικτυακές φωτογραφικές κοινότητες διαπιστώνει κανείς ότι όλοι λίγο-πολύ τραβάμε τις ίδιες φωτογραφίες. Από άλλες γωνίες, με άλλο φωτισμό, με διαφορετική φωτογραφική μηχανή, έγχρωμες ή ασπρόμαυρες, είναι σχεδόν ίδιες. Γλυκανάλατες λήψεις ενός αγγελικά πλασμένου κόσμου. Κατάλληλες για ένα κάδρο στο σπίτι μας ή για το ανέβασμά τους στον δικτυακό τόπο που προτιμάμε. Και η Τέχνη; Τι γίνεται με αυτή; Εγκαταλείπουμε κάθε προσπάθεια για περαιτέρω πειραματισμό στους "ειδικούς"; Ή μήπως κρύβουμε από τη δημόσια θέα τους όποιους πειραματισμούς μας για να αποφύγουμε την κριτική και καταφεύγουμε έτσι στο ήσυχο λιμάνι της κριτικής έκφρασης: "Nice photo!";
Ερωτήματα που σίγουρα ανοίγουν πολλά θέματα. Στη σημερινή εποχή όπου ο φωτογράφος έχει όλα τα μέσα στη διάθεσή του να πειραματιστεί και να πρωτοπορήσει, με φιλμ και χημικά, έγχρωμα ή ασπρόμαυρα, ψηφιακά, διάφορα φορμά, μετεπεξεργασία στο χαρτί και άλλα τόσα που δεν μπορούν να απαριθμηθούν. Άλλωστε η παρέμβαση του φωτογράφου στη φωτογραφία αρχίζει πριν το κλικ και τελειώνει στην τελική της παρουσίαση. Σε όλα τα ενδιάμεσα στάδια η ελευθερία για πειραματισμούς είναι ανεξάντλητη.