...και αυτό που είδαμε.

Αυτό που αφήσαμε πίσω no.2

Αυτό που αφήσαμε πίσω

Σε λανθάνουσα μορφή

Σε λίγες μέρες θα ξεκινήσει και για τους καλλιτέχνες το φετινό λανθάνον καλοκαίρι. 'Οπως το λανθάνον είδωλο που δημιουργείται στην φωτοευαίσθητη εμουλσιόν όταν ο φωτογράφος διαβεί την αποφασιστική στιγμή, έτσι και το φετινό καλοκαίρι χαρακτηρίζεται από αυτή την ιδιότυπη μορφή. Δηλαδή ενώ το αισθάνεσαι, το μυρίζεις, ξέρεις ότι υπάρχει, παρ' όλα αυτά δεν το βλέπεις! Μακριά από τον τόπο που έχουμε συνηθίσει τα προηγούμενα χρόνια, φτάνοντας με διαφορετικά μέσα και με διαφορετικό τρόπο ζωής. Μόνο η Τέχνη μας μένει αναλλοίωτη ή τουλάχιστον έτσι δείχνει και αυτή. Γιατί σίγουρα άλλα τα χρόνια που μπορούσες να την ασκήσεις καθημερινά και το κάθε κλικ στο δρόμο ήταν μια νέα δημιουργία που ξεκινούσε το μακρύ ταξίδι της στο χρόνο υλικά και εννοιολογικά. Τώρα μπορεί να έχουν αραιώσει τα κλικ αλλά δεδομένης και της επιστροφής στα γνώριμα μονοπάτια της καταγραφής της εικόνας με τη μέθοδο της αργυροτυπίας ίσως και να γίνονται πιο ώριμα. Αυτό θα το δείξει ο Χρόνος, αυτός που στην Τέχνη μας καθορίζει τα πάντα. Η (αποφασιστική) στιγμή του κλικ λοιπόν έφτασε και για τους καλλιτέχνες. Καιρός να την αδράξουμε!

Τα πολλά καλοκαίρια...

Πολλές σκέψεις με βασανίζουν το τελευταίο διάστημα και δυστυχώς δεν είναι και πολύ δημιουργικές. Στην κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, θα μου πείτε αγαπητοί συ-φιλοσοφούντες δεν υπάρχει ούτε ο χρόνος ούτε η διάθεση για δημιουργικότητα. Τουλάχιστον όχι όσο παλιότερα. Είναι γεγονός πως οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής μας αποξενώνουν ακόμα και από αυτό που αγαπάμε πιο πολύ, την Τέχνη και τη φιλοσοφία για αυτή. Βέβαια καλοκαίρι έρχεται και αυτή την εποχή πάντα προσπαθούμε να ξαναφέρουμε στον εαυτό μας κάτι από την ξενοιασιά που έχουμε συνηθίσει ένα διάστημα πριν. Γι' αυτό έχω να προτείνω για το καλοκαίρι που διανύουμε να μην ξεχνάτε να ασκείτε την Τέχνη σας, με οποιαδήποτε αφορμή. Το αίσθημα του ωραίου και του υπέροχου είναι εκεί έξω, σ' αυτά που βλέπουμε και έχουμε τη δυνατότητα να τα αποτυπώσουμε κωδικοποιώντας τα στη γλώσσα της αισθητικής, με τους τρόπους που έχουμε μάθει ο καθένας και μας έχουν διδάξει οι δάσκαλοί μας! Έτσι με την "Κριτική της κριτικής ικανότητας" για ανάγνωσμα σας εύχομαι καλό καλοκαίρι!
Υ.Γ.Και μία φωτογραφία που χαρακτήρισε ένα από τα πολλά καλοκαίρια μου.

Λύδια

Μια ασήμαντη δήλωση

Μια καλή ερώτηση που μου ήρθε έλεγε: "γιατί άλλο ένα blog;" Η αλήθεια είναι ότι η ιδέα υπήρχε εδώ και καιρό αλλά οι υποχρεώσεις του τελευταίου διαστήματος δεν επέτρεπαν την υλοποίησή της. Έτσι η αισθητή της εμφάνιση έπρεπε να περιμένει έως ώστου και αυτή να περάσει από όλα τα στάδια της μετουσίωσής της σε εικόνα και εγώ να μπορέσω να την υλοποιήσω. Κάπως έτσι φτάσαμε στην ανάρτηση ενός ιστολογίου που είναι πιο πολύ προσωπικό. "Σιγά το νέο" θα μου πείτε! Όλα τα ιστολόγια προσωπικά είναι. Έτσι είναι. Αλλά σ' αυτό επέλεξα να τοποθετήσω ένα κομμάτι μόνο των σκέψεών μου, κυρίως αυτών που αφορούν την Τέχνη και την αισθητική τόσο φιλοσοφικά όσο και πρακτικά. Με την κίνησή μου αυτή δεν επιδιώκω ούτε την αναγνώριση ούτε την προβολή του Εγώ μου. Ξεκαθαρίζω ότι αυτό το ιστολόγιο αποτελεί κάτι σαν έναν προσωπικό τοίχο όπου θα μπορώ να γράφω με σπρέι ό,τι ήθελα να πω δημόσια και δεν μου δινόταν η ευκαιρία. Γι' αυτό ίσως να πρήξω και μερικούς! Anyway, εν καιρώ...